امروز : سه شنبه 4 مهر 1396
مجله اینترنتی لوپر
منوی سایت


31 بازدید

تلخ ترین پرونده طلاق زن و مرد سالخورده در تهران

دسته بندی : داستان های جالب ازدواج و طلاق کد مطلب : 2888

تلخ ترین پرونده زن و مرد سالخورده در تهران

مرد 85 ساله که 28 سال در کنار دو همسرش زندگی آسوده و بی دغدغه ای را گذرانده بود، همراه زن دومش به دادگاه خانواده تهران مراجعه کرد تا با طلاق توافقی از هم جدا شوند. وقتی مرد سالخورده به همراه همسر 65 ساله اش وارد شعبه 264 دادگاه خانواده شدند، به نظر می آمد به عنوان شاهد یا همراه پا به دادگاه گذاشته باشند.

اما وقتی پرونده «طلاق توافقی» شان روی میز قاضی قرار گرفت، معلوم شد که این دو، زن و شوهری هستند که می خواهند به زندگی مشترک 288 ساله شان پایان دهند. با این حال نه با هم جروبحث و دعوایی داشتند و نه عصبانیتی در چهره شان دیده می شد.

طلاق مرد و زن سالخورده

قاضی «غلامحسین گل آور» به محض ورودشان، خواست کنار هم روی صندلی بنشینند. سپس نگاهی به پرونده انداخت و پس ازمطالعه ای کوتاه با تعجب پرسید:«چطور شده که تصمیم گرفته اید دراین سن وسال از هم طلاق بگیرید؟» بعد هم لبخندی زد و رو به پیرمرد که چشمانی آبی و موهایی سفید و مرتب داشت، گفت:«از شما بعید است پدرجان؟!»

همان موقع زن سالخورده به جای شوهرش جواب داد: «جناب قاضی من و هوویم باشوهرمان، آقا بهروز زندگی خوبی داشته ایم. اما یکی دو سالی است که شوهرم شده و به همین دلیل فرزندان هوویم که مقیم امریکا هستند تصمیم گرفته اند پدر و مادرشان را پیش خودشان ببرند.»

قاضی دوباره پرسید:«پدرجان شما که زندگی خوبی داشته اید، نمی توانید هر دو همسرتان را با خودتان ببرید؟ اصلاً نمی شد که سال های آخر عمر را همین جا می ماندید؟»

این بار مرد سالخورده جواب داد:«باید بروم ببینم چه می شود. همه چیز دست اوستاکریم است...»

قاضی گفت: «انگاردرباره همه چیز هم قبلاً به توافق رسیده اید؟ اما چطورباهم درچنین شرایطی کردید؟»

زن سالخورده هم جواب داد:«30 سال پیش بود که شوهر اولم سکته کرد وبرای همیشه تنهایم گذاشت. خوشبختانه بچه هایم سر زندگی شان بودند و من هم در خانه ام زندگی می کردم. آقا بهروز و همسرش از بستگان دور ما بودند و در جریان زندگی ام قرار داشتند. اما یک شب زن و شوهر به خانه ام آمدند وخیلی غیرمنتظره از من خواستگاری کردند.

آن روزها من نیاز مالی نداشتم و آقا بهروز هم کارگاه بزرگی را اداره می کرد. با این حال همسرش آنقدر با من حرف زد که بالاخره راضی شدم با 14 سکه طلا به عنوان مهریه به شوهرش دربیایم. اما قبول نکردم با آنها زندگی کنم و ترجیح دادم پس از عقد در خانه خودم بمانم.

فرزندانم هم ازاین اتفاق هم خوشحال بودند و هم ناراحت. خوشحال از اینکه دیگر تنها نیستم و همدمی پیدا کرده ام و ناراحت از اینکه هوویی دارم و ممکن است موجبات آزار روحی و روانی ام را فراهم کند. اما همسر اول شوهرم همانطورکه قول داده بود نه تنها اذیتم نکرد، بلکه دوست بسیار خوبی هم برایم بود.

تا اینکه پس ازمدتی تصمیم گرفتم بروم با آنها زندگی کنم. با این تصمیم نه من تنها می ماندم و نه هوویم. بچه های شوهرم هم در امریکا زندگی می کردند و کاری به کار ما نداشتند. تا اینکه چند سال پیش شوهرم ورشکسته و خانه نشین شد. از آن به بعد گر چه به ما بیشتر توجه می کرد اما برایش سخت بود که بیکار بماند.

کم کم مریض شد و در سال های اخیر هم پاهایش درد گرفته و قلبش ضعیف شده. به همین خاطر بچه هایش تصمیم گرفته اند پدرشان را نزد خودشان ببرند. من هم ناراحتم که باید از هم جدا شویم ولی به خاطر سلامتی و دلخوشی شوهرم و بچه هایش راضی شده ام از هم جدا شویم. اما گفته ام که مهریه وتمام حق وحقوقم رابه خاطرشوهرم می بخشم.»!

در حالی که قاضی محو شنیدن حرف های زن سالمند شده بود پیرمرد حرف های همسرش را قطع کرد و گفت:«همه حق و حقوق و مهریه اش را می دهم...»

سپس قاضی گل آور مطالبی را در پرونده نوشت و از آنها خواست تا پای ورقه ها را امضا کنند. زن به سراغ مرد رفت و دستش را گرفت تا کمکش کند جلوی میز قاضی بایستد. بعد از امضای برگه ها، پیرمرد عصا زنان از اتاق خارج شد و زن در حالی که مراقبش بود از پشت سر براه افتاد. در همان لحظات قاضی از زن سالخورده پرسید:«بعد از طلاق چه می کنید؟» و زن جواب داد:«شکر خدا؛ چه کار می توانم بکنم؟ تصمیم دارم با بچه هایم زندگی کنم.»

منبع : آفتاب نیوز

تاریخ انتشار : دوشنبه 6 شهریور 1396
اشتراک گذاری :
مطالب پیشنهادی مرتبط
نظرات شما درباره این مطلب

اختیاری
= 4 + 5
- نظرات پس از تائید نمایش داده خواهند شد.
- نظراتی که در آنها به شخص خاصی توهین شده باشد ، تائید نخواهد شد.
- نظراتی که به عکس های بالا یا سایت مرتبط نباشد ، تائید نخواهد شد.
- نظرات خیلی کوتاه تائید نخواهد شد.